Dawne i wciąż młode Czerniowce…

Pierwsze wzmianki o osiedlach na terenie dzisiejszych Czerniowiec, jak podaje w swoich „Wycieczkach po Czerniowach i Bukowinie“ historyk Igor Czechowski, datowane na 1395 rok. Chodziło w nich o Cecynie – jednym z miast-twierdzy oraz centrów administracyjnych średniowiecznej Ziemi Szypyńskiej.

13 lat po pierwszej wzmiance o Cecynie, mianowicie 8 października 1408 r., mołdawski hospodar Aleksander Dobry wystawił dokument, który miał na celu uporządkowanie przypisów celnych w jednym z najważniejszych punktów na międzynarodowej handlowej drodze-gościńcu. Nazwa tego punktu handlowego brzmiała Czernowice, Czerniowce.

Wspomniany gościniec na terenie Bukowiny prowadził wzdłuż Prutu, i właśnie przez niego przechodziły karawany handlowe ze Lwowa do Kołomyi, Śniatynia, Czerniowiec i dalej do Siretu oraz Suczawy. Łączył on Europę Środkowo-Wschodnią z miastami znajdującymi się nad Czarnym morzem oraz Lewantem. W ówczesnych dokumentach mołdawskich i polskich ta droga nazywana była Czerniowiecką. Tak więc zachowane na piśmie świadectwa są podstawą tego, że możemy mówić o tym, iż i Cecyna, i Czerniowce istniały jeszcze na długo przed pisemnymi wzmiankami o nich.



Są różne koncepcje dotyczące pochodzenia nazwy Czerniowce. Niektórzy naukowcy postulują, iż pochodzi ona od kronikarskiego Czerna, którzy archeolodzy powiązują z Łenkowskim grodziskiem, znajdującym się w okolicach dzisiejszych Czerniowiec.

Lecz kto nazwał Czerniowce? W średniowiecznych kronikach wspomniany jest ród bojarów Czernych. W pierwszej połowie XV w. jego przedstawiciele Duma Czorny, Chrystia Czorny oraz Fetia Czorny wszędzie figurowali jako gwarancja przestrzegania postulatów dokumentów wystawianych przez gospodarza. Może to właśnie dzięki tym nazwiskom powstała nazwa naszego miasta?

W czasach panowania mołdawsko-tureckiego miasto Czerniowce nie posiadało jeszcze swego godła. Dopiero po przyłączeniu do Cesarstwa Austriackiego Habsburgów Czerniowce otrzymały swoje godło na wzór europejski. Po raz pierwszy znajdujemy go na pieczęci miasta z roku 1784. Wiosną 1908 r. w związku z przygotowaniem do obchodów 500-lecia pierwszej wzmianki o Czerniowcach cesarz Franciszek Józef I oficjalnie zezwolił na korzystanie z godła. Właśnie to kolorowe godło znajduje się na fladze miasta, które przechowywane jest w Czerniowieckim Muzeum. Interesującą jest również flaga miasta. W centrum na białym tle znajduje się godło miasta. Nad nim widnieje napis w języku niemieckim, gotyką: “Landeshauptstadt Czernowitz” – „Stolica kraju Czerniowce“. Pod godłem – hasło w języku łacińskim, które stało się motem działaczy Rady Miejskiej: “Viribus unitis” – “Wspólnym wysiłkiem”. To godło i flaga służyły miastu do rozpadu imperium Habsburgów pod koniec 1918 roku. Następnie istniało godło okresu rumuńskiego i radzieckiego.

Po odzyskaniu przez Ukrainę niepodległości rozpatrywano również kwestię symboliki miasta. 2 czerwca 1992 r. Czerniowiecki Miejski Komitet Wykonawczy podjął decyzję o wznowieniu historycznego godła miasta z okresu austriackiego. 17 lipca 1992 r. na posiedzeniu Rady Miejskiej opis nowego godła oraz flagi Czerniowiec został zaakceptowany. A 9 października godło oraz flaga miasta zostały uroczyście poświęcone przez zwierzchników kościołów prawosławnego, greckokatolickiego oraz katolickiego.

Współczesne Czerniowce to nie tylko jeden z ważniejszych ośrodków nauki, kultury oraz turystyki Ukrainy, ale również skrzyżowanie współczesnych potoków finansowo-handlowych. Działają tu Towarzystwa narodowo-kulturowe – rumuńskie, niemiecko-austriackie, żydowskie, ormiańskie, białoruskie, koreańskie, rosyjskie. Polskie Obwodowe Towarzystwo Kultury Polskiej imienia Adama Mickiewicza znajduje się w części swego historycznego Domu Polskiego przy ulicy Olgi Kobylańskiej 36 (dawna Pańska).

Stolica Bukowiny zawsze serdecznie wita gości ze wszystkich zakątków naszego globu. Otóż zapraszamy do nas na Bukowinę, do jej stolicy Czerniowiec!!!

kprm

Projekt finansowany ze środków Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, w ramach zadania publicznego dotyczącego pomocy Polonii i Polakom za granicą

widem

Projekt Fundacji Wolność i Demokracja "Polska Platforma Medialna"