ПОБАЧЕНЕ В ДОРОЗІ

ПОДОРОЖУЮЧИ ПЕРЕД Великоднем до Польщі, довелось затриматися перед кордоном у Шегіні. То не дивно, бо потік вимушених переселенців з України не зменшується. Боляче дивитись, як мами з дітьми – одне за ручку, інше – у візочку – з невеликою валізою чи наплічником прямують на піший перехід, аби дістатися спокійного берега життя. Картина неймовірна: серед, здавалось би, безперервного неконтрольованого руху існують острівки доброзичливості й співчуття. Вздовж дороги, де стоять у черзі автомобілі й автобуси, розмістилися десятки яток, де вимушеним мандрівникам пропонують не лише чай, каву чи капучіно з тістечками та круасанами, а й серйознішу поживу – різноманітні супи і голубці, гуляш, бігус, варенники, не кажучи вже про різноманітні бутерброди і сендвічі. І пропонують їх не лише місцеві українці й поляки, а й волонтери з Німеччини, Швеції, Британії, Франції, навіть з Індії. Молоді хлопці й дівчата ходять поміж машинами, заходять в автобуси, роздають воду і соки. В окремих наметах мамам пропонують для малюків памперси, вологі серветки, одяг і візочки. Тут же дехто й переодягається, адже люди з дому вийшли за холодної погоди, а тут уже зблиснуло сонце, температура повітря піднялася до +20о, то ж не зайве змінити футболку чи куртку…

Polacy ubierali na bal stroje szlacheckie lub używali w ubraniach elementów z motywami narodowymi  

Co skłania nas czasem do romantyzowania  przeszłości Bukowiny w XIX wieku? Może ludzi  współczesnych fascynuje pewien arystokratyczny  urok, przynależność Bukowiny do jednej z  najstarszych europejskich monarchii? Wizje  związane z tym czasem odbierane są jako  niemal bajeczne. Przede wszystkim w wyobraźni  pojawiają się postacie wytwornych panien w  aksamitnych i jedwabnych sukniach i kapeluszach  oraz zacnych panów spacerujących po mieście w  cylindrze i z laską. Ale najciekawsze wydarzenia  tamtego czasu miały miejsce w sali Filharmonii,  kasynach, domach ludowych, teatrze. Szególnie  imponującym widowiskiem były bale karnawałowe  organizowane w przeddzień Wielkiego Postu.  

Bukowina z dawnych czasów była jednym z najbardziej wielonarodowościowych regionów Europy Środkowo-Wschodniej. Już od średniowiecza oraz nowych czasów pojawiają się tu reprezentanci również polskiego etosu. Po przyłączeniu terytorium wspomnianego obwodu historycznego do składu Cesarstwa Austriackiego w 1775 r. polscy urzędnicy, rzemieślnicy, chłopi zaczęli masowo przesiedlać się na te tereny tak z terytorium Galicji, jak również z innych ziem pol-skich w poszukiwaniu lepszego losu i sytuacji materialnej.

Po uzyskaniu przez Bukowinę statusu kraju autonomicznego Cesarstwa Austriackiego w 1854 r., potwierdzonego przez konstytucję krajową 1861 r., przed Polakami, tak jak również przed innymi społecznościami narodowościowymi kraju, otworzyły się możliwości rozwoju swego ruchu narodowościowego w nowo powstałym Księstwie bukowińskim. Złączyli się oni i stworzyli w 1869 r. Polskie Towarzystwo Bratniej Pomocy oraz Czytelnię Polską, które coraz częściej łączyły się pod jedną nazwą – “Czytelnia polska” w Czerniowcach. Wśród założycieli tej instytucji społecznej byli prawnik, pisarz Aleksander Morgenbesser, posiadacz ziemski Karol Brunarski, ksiądz Ignacy Kornicki, rzemieślnik Grzegorz Smulski oraz in. Towarzystwo owocnie wprowadzało w życie inicjatywy dobroczynne i kulturalno-oświatowe na terenie miasta i kraju w ciągu lat 1869-1940 (po 1914 r. – z przerwami).